Τετάρτη, 7 Φεβρουαρίου 2018

Τσικνοπέμπτη. Ενός λεπτού σιγή




"Μύρισα γύρω μου απόψε τήν κάφτρα τής ματωμένης γιορτής πού έχουμε τέτοια Πέμπτη κάθε χρόνο,εμείς τά"πανίσχυρα" καί "αλάθητα" δίποδα ...τσικνίζοντας στο μαζικό θυσιαστήριο τών αδύναμων τετράποδων πού είχαν τήν ατυχία νά "ζούν" αναμεσά μας!"



Δέν ξέρω κι άν πρόλαβαν τα φιλαράκια μας ένα σύντομο ουρλιαχτό νά βγάλουν,τό δικό τους πετσί γδάρθηκε απόψε καί έγινε κατακόκκινη η κόψη η τρομερή τού μεγάλου μας μαχαιριού... Η αληθινή όψη τής Βαρβαρότητας είναι εδώ,πρέπει νά είναι κάπως σάν αυτή τήν Πέμπτη τής μεγάλης σφαγής,ένα άλλο Ολοκαύτωμα όπου τά εύκολα θυματά του γεννιούνται και πεθαίνουν γιά τίς "απολαύσεις" τής κοιλιοδουλείας μας,τά "γλέντια" και τό "κέφι" μας!   


Ενός λεπτού σιγή για τα ζώα που θανατώθηκαν σήμερα. 


Carnism and other food choices: https://www.youtube.com/watch?v=MddTB5Spm0k


Και ενός λεπτού σιγή για όλους εκείνους που διαμαρτύρονται για τα σκυλιά και τα γατιά που θανατώθηκαν στην άλλη πλευρά του πλανήτη μας εις το όνομα μιας παράδοσης αλλα δεν τους ενοχλεί η δική μας παράδοση.


Αυτήν την Τσικνοπέμπτη δεν θέλησα να φάω ένα ζώο...


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου